yoldaki hızımız

Bir şey ilerlemezcesine aşırı yavaş ilerlediğinde
insanı basan bir fenalık ve daraltı var.
Bir şey haddinden hızlı geliştiğinde
insanı karga tulumba saran bir bunaltı ve şok var.

Her ikisinin ortasında
insana huzur veren bir mekan var.
Onu arıyorum.

İzleyelim:

Bir şeyi „Kafkaesk“ (Kafkavari) yapan nedir?

Advertisements

alarm

Ölümsüz gibi görünen şeylerin içindeki derin ölümü kucaklayan
hayat dolu insanlar olmasaydı
ne yapardık?

vakit: sabaha doğru.
bir alarm çaldı uzaklarda
belki bir arabanın belki başka bir mülkün
uykudakileri hırsızlardan uyarmak için yapılan bir keşif
üç sene önce ölen yaşlı komşu kadının ruhu şimdi nerelerde
yağan kar taneleri dakikalar içinde terbiye ve edeple erirken
ölümsüz gibi görünmek için çabalayan insan acziyetinden bahsedelim

para. bir miktar para.
ve gelecek kaygıları
sokakta yürütür insanları
ve çarpıştırır kalpleri birbirlerine ve duvarlara

vakit: bitecek olan ölümlü gece
mutluyum, çünkü
ölümsüz Allahım var

kırgınlık.

– Nasılsın?

– Hayat tıkanıklığı yaşıyorum. Sanki yabancı bir şehre gittim de, kaybolduğum sokaklarda kendimi bulmaktan vazgeçip, yarım yamalak ve eksilmiş şekilde evime döndüm – kendime, dünyaya ve evime yabancılaşmış halde. Dokunduğum her yer yabancı bir cisim, beni izleyen her göz duvarın arkası. Sesini duyuramadığı için sessizce ölümü bekleyen insanlar var, onlarınki kadar büyük olmasa da acım, acı çekiyorum işte, kelimesizce ve yalnız. Allah var. Dünya imtihan. Bu iki gerçeğin verdiği ferahlığa sarılıp uyumak istiyorum..
Dokunmayın bana.

akıl hocalarının kuytu kalbi

onca n’apmam gerektiğini benim yerime akleden ses ve insan arasında
kalbimin sesini kısmak kimin hakkı?

kalbime sarılıp uyuduğum gecelerime bir yenisini eklerken
birinin bana dünyanın fâniliğini hatırlatması elzem.

yeni bir gün umuduyla yatılan uyku ve bu uykudan doğan hatıralar
– her şey sanıldığından daha girift
ve her şey çok daha
sâde..