je rêve

Coffee To Go satan kopici, fast food yiyen fakir insanlar, temizliği ertelenen kepaze sokaklar, kaliteden yoksun vitrinler.

Yine de Berlin. Yine de benim mahallem. Ve Neukölln sokaklarından geçerken kafamda şu tarz müzik çaldı, bir tek ben duydum:

Buridane – Berlin

13-Breakfast-at-Tiffanys-quotes

Advertisements

süt.

vakit: gece.

kalbim kırıldı. çünkü kıran oldu. hiçbir kalp kendi kendine kırılmaz. ağladım. kıran kişiden saklı bir şekilde. hıçkıra hıçkıra. fakat bu sefer daha kısa sürdü. sonra kalktım, sığındığım ve saklandığım karanlık odamı terk edip mutfağa geçtim. ağlamayı kestim. gecenin bir vakti süt ısıttım. kendime bir iyilik yaptım. bunu kalbime borçluydum. aheste aheste soğuta soğuta içtim sütü. şimdi iyiyim. kalbimi kıranlardan kalbimi onarmalarını beklemiyorum artık. kıran ayrı, onaran ayrı.. bunu öğrendim. çünkü öğrenmek zorunda kaldım. belki birazdan yine ağlarım, bilmiyorum.

bu sefer sessizce.

Dinleyelim:

Bu Âlem Buldu Nûrunla Bidâyet Yâ Resûlallah – Kaside – Kani Karaca

aşkın ile.

Sokaklar boş. Noel bayramı insanları evlerde muhabbet etmeye itti. Kimsesi olmayanları da eve kapattı. Nihayetinde resmi tatil, iş yok güç yok. Sakinliği seven Almanya daha da bir sakinleşti. Bu esnada sokakta evsizler ve terkedilmişler de gördüm. Eskiden öyle insanları görünce çok çok üzülürdüm. Şimdi üzüntümün yarısını duaya çevirip yoluma devam ediyorum. Çünkü onların da bir Sahibi (c.c.) var..

Bugün dilimde bu vardı:

Aşkın İle Âşıklar Yansın Yâ Resûlallah – Kemal Baba

bilgisizce bilgi diyarında uyumak

İnsanın insana çok uzak ve yine insanın insana çok yakın olması
üzerine bir takım düşünceler..

Bilinmeyen ne çok şey var, değil mi? Bilgisiz olabileceğini kabul etmeyen her insan beni bir miktar ürkütmüştür.

Hz. Allah’ın bilgisi var bir de. Gerçek bilgi. O bilgi bir alan olsaydı eğer, orada bir kanepeye oturur etrafı süzer, „demek öyle ha, vay canına!“ diye hayretten hayrete düşer, bir müddet sonra dünya hayatından getirdiğim yorgunluk ile tatlı bir uykuya dalardım. Hayatımın en güvenli uykusu olurdu bu şüphesiz.

Uzak ve yakın olduğum her şeyi tüm çelişkileriyle bir araya toplayarak mesafeleri aşmaya, kendi merkezimi bulmaya çalışıyorum şimdi.
Siz neredesiniz?

Dinleyelim:

Muzaffer Ozak (k.s.) – Nice Bir Uyursun Uyanmaz Mısın

Muzaffer Ozak (k.s.) – Vâsıl Olmaz Kimse Hakk’a Cümleden Dûr Olmadan

cesaret.

Kendimi, kendi gönlümden bakarak görmekten başka çarem yok. Aynalar yalan söyler. Soruları cevapsız bırakacak kadar sessiz dilim. Çünkü soru dağının altında ezilen bir sesim var, kıstırılmış.

Yine de yeni şeyler yaşamaya hazır olacak kadar cesurum şimdi. Ve gücümü ne korkumdan ne de ümidimden alıyorum, gücümü hayatta olmanın verdiği gerçeğin ta kendisinden alıyorum. Bir Yaratıcım var, bir ben, bir de perdeler. Perdelerin araları ne sık.. Kimisi ince, kimisi kalın. Fakat gayet iyi biliyorum ki: kumaşın da bir terbiyecisi var. Bu gerçeğe dayanarak bırakabilirim kendimi. Ve tutunabilirim güvenle.

Aynalar en büyük perde.

Ya sevdiklerimizin gözleri?