gönendi.

Seni bir yere götüren ayakların değil, gönlündür. Ayakların gönlünü takip eder sadece. Ve bir şeylere dokunan da ellerin değildir, gönlündür. Ellerin ancak gönlünün emirlerini uygular.

Gönlümüzle aramız bozuk olduğu zamanlar „sıkıntı“ yaşarız. Gönlümüzle birlik ve tevhid içinde olduğumuzda ise „huzur“luyuzdur.

Gönlümüzle aramızı habire bozan deyyus ise nefsimizdir. Hem bizimledir hatta bizdendir hem bize karşıdır. Ne enteresan değil mi.

Dinleyelim:

Muzaffer Ozak (k.s.) – Çün sana gönlüm mübtelâ düştü

Okuyalım:

Yunus Emre (k.s.) – Eğer aşkı seversen

(…)
Kanatsız kuşlayın kaldın yabanda,
Kanatlı kuşlara nerde eresin.
Erenler nefesin âsâ edin sen,
Eğer nefsine uyarsan fenâsın.
Sana erden asa gerek bu yola,
Dayanırsan asaya dayanasın.
Gönüle gireni gönendi derler,
Gönüle sen de gir gönenesin.
Yunus’un bu sözü gözlüleredir,
Eğer âşık olursan uyanasın.
Yunus bu sözleri erenden aldı,
Sanâ dahî gerek ise alâsın.

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s