kibritçi kız.

Ayşe Şasa hanımefendinin „Bir Ruh Macerası“ adlı kitabını okuyorum. Otobiyografik eser, bir söyleşiden müteşekkil. Soru cevap şeklinde ilerleyen bir sohbete dinleyici olan okur, Ayşe hanımın ruh dünyasına ve hayat macerasına misafir olma şansını kazanıyor.

Ayşe hanımın yıllar yıllar evvel (bi 15 sene önce olabilir) „Delilik Ülkesinden Notlar“ adlı kitabını almış, okumuş, çok duygulanarak beğenmiş biri olarak; kendisini ilk etapta ne senarist, ne aydın, ne de dervişe olarak tanıdım. Ayşa Şasa hanım benim karşıma „Delilik Ülkesinden Notlar“ıyla ilk defa, şizofreni hastalığını ve hastalığın getirdiği buhranları anlatmayı ve atlatmayı başarmış mümine biri olarak çıktı.

Satırlarındaki duygusal zekası ve dile hakimiyeti çok belirgindi. Kendi derinlerine ve dünyanın varoluşsal karanlıklarına inmekten korkmamış, korkmuşsa dahi cesaretini toplayıp tekrar doğrulmuş ruhu güçlü bir kadındı. Kendisine hep bir yakınlık duydum, hiçbir zaman şahsen tanışma imkanım olmadıysa da. Üstelik o zamanlar kardeşim Yunus’un hastalığı henüz patlak vermemişti de..

Kitabı bir arkadaşıma verdim sonra, kime bilmiyorum. Lakin kitap kaybolup gitti, dönmedi bana, kendi yolunu tuttu. Çok sonra, bundan bir kaç yıl evvel, twitterde aktif olduğum zamanlardı, Ayşe hanımın vefaat haberini aldım. Kalben bir bağ kurduğum bir güzel insan daha bu dünyadan göçmüştü, kendi deyimiyle „güzel hikayesini Yaratıcıya anlatmaya“ gitmişti. Görmeden sevdiğim ve vefaat haberini aldığımda ağladığım bir kaç insandan biri oldu.. Ruhu şad, mekanı cennet olsun.

„Bir Ruh Macerası“ndan bir alıntı yapalım, Ayşe hanımı kanaatimce çok yerinde tanımlayan bir hatırası:

Bülent’in bana söylediği, hiç unutamayacağım çok dokunaklı bir söz vardı. Beni dinledi dinledi: „Seni“ dedi, „insanlar boyuna posuna bakarak kuvvetli bir şey zannediyorlar, oysa Andersen’in her zaman yağmur altında, yalınayak kibritlerini satmaya çalışan kibritçi kızına benziyorsun!“ Çok etkilenmiştim…

Advertisements

2 Gedanken zu “kibritçi kız.

  1. Ne garip, sabahın ilk saatlerinden beri aklımda Ayşe hanım, ve onun delilik ülkesinden notlarını tekrar okuma arzusu içindeyim. senin yazını okuyunca ‚hayr olsun‘ dedim kendime. Galiba tekrar baştan, daha verimli bir okuma yapmam gerekiyor. Eyvallah… 🌿

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

w

Verbinde mit %s