fenâ.

– Nasılsın?

– Şunu farkettim: Bir şeylerin aklımdan çıkması için yazıyormuşum ben. Yazdıklarımın tekrar tekrar karşıma çıkması için değil. Tekrarından şevk duyduğum az şey var. Mevsimler, çocuklar ve kuşlar mesela. En sevdiğim şarkıyı dahi bir süre sonra hayat balonumdan atmalıyım. İzlediğim en güzel filmin de bir süre sonra çürüdüğünü hissettim. Oysa tüketmiyorum da, yaptığım şeye tüketmek denemez yani. Yaşıyorum hepsini, en derinine kadar. Acıyı da, sevinci de. Çektiğim fotoğrafların yankılarını yıllarca göğsümde saklayabilirim. Söylediğim sözlerin izlerini yıllar sonra da takip edebilirim. Dostlarımı hülyalarımda ve dualarımda taşıyorum. Yine de, naparsak yapalım, hayatın böyle bir kuralı var sanırım: yok ile var içiçe, var olan her şey bir süre sonra yok olmaya mahkum. Varlığı tutamazsın.

Allah bâki.

Bir gün ben de öleceğim.
Hamd.

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

w

Verbinde mit %s