incinmişlik

– Nasılsın?

– Geçen bir belgesel izledim. Meksikada ufak bir çocuk, öksüz ve yetim, nenesi ve amcasıyla yaşıyordu, yatılı kaldığı okula gidebilmek için her pazartesi sabahı çok tehlikeli ve meşekkatli bir yoldan iki saat boyunca yürümesi gerekiyordu. Üstelik tek başına. Yolun bir noktasında oturup dinlendi, bir kaç liralık ayakkabısını çıkarıp ayaklarındaki yaraları gösterdi. Çorabı yoktu. Sonra o ayakkabıyı tekrar giyip yoluna devam etti. Çocuğun bu halini görünce ağladım.. Ve galiba en çok kendime ağladım. Zira çocuğun ayağı, benim ise son on yılda ruhum yara alıp incinmişti, fakat yolumuza bu ayak ve bu ruh ile devam etmek zorundaydık işte. Anlıyor musun?

Advertisements

2 Gedanken zu “incinmişlik

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s