cennet mümkün.

vakit: gece.

dünya ile olan ilişkim çalkantılı. sizin de öyledir. eminim öyledir.

bir ses var sanki, çok uzakta, beni yanına çağırıp elimden tutmak isteyen. fakat sesi duyamıyor, hangi yöne gitmem gerektiğini pek kestiremiyorum. hissiyatıma bir resim giydirmem gerekirse, aynen bu.

bugün „zahmet içinde şekillenen rahmet ve rahmet içinde şekillenen zahmet“ fikri üzerinde düşündüm, uzun uzun. dünyanın tanımı da biraz böyle galiba: zahmetli mekan.

kendileriyle konuştuğum halde sohbet edemediğim ne çok insan var. sohbetin çok daha ince, daha latif ve özel bir tadı var. ruhumuzu doyuran, kalbimize dokunan bir mayası. cennet tasvirim biraz bu yönde galiba: sevdiklerimle sohbet edebildiğim yer ve zaman..

yarım kalmış dünya hayatımı toparlama isteğim sürekli tökezliyor. hep böyle mi olacak? hep ulaşamadıklarını erteleyen ve erteledikçe yorulan ademoğlu mu olacağız? bu da mı dünya tanımının içinde? yoksa benim sakar ve biraz da bitkin şahsiyetim ile mi alakalı? hangisi?

görüntümü kaçırıyorum. herkesten. görüntümü yani bedenimi, yüzümü, sesimi vs. belki kendimden bile. neden?

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s