vesileler sayılıdır.

– Nasılsın?
– İnsanların öğretemediği, kuşların ve çiçeklerin bildiği birşeyler var, hissediyorum.

Bana sofrayı toplamak kaldı. Kurmak Allah’tan. Hep Allah’tan. Sofralar hep O’ndan. Tenceremi boş görünce bugün, yüzünü astı alman adam. „Nasip.. Allah doyursundu karnını“, dedi bir ses, ta içimden. Vesileler güzeldir. Vesile olma ısrarı güzel değil.

Mektup yazacak kıvama geleceğim. Çiçekler sulayacak, kardeşim iyileşince başka hasta çocuklara her gece ayetul-kürsi okuyup yollayacağım. İstanbul Cevizlibağ durağında mendil satan Suriyeli dilenci çocukları hatırladım bugün. Yunusu hastanede ziyaret etmek için indiğim metrobüs durağında, üstgeçidin belli bir yerindeydiler hep. Esmer, ufak ve ürkek. Nelere şahit olmuşlar, hangi acıları tatmışlardı, kim bilir. Küçük yaşlarına rağmen yaşadıkları ne kitaplara ne de kelimelere sığardı. Bir keresinde Yunusa aldığım gofret ve meyvesuyunu onlara verdim. Mahçubiyetle. Daha fazlasını vermem gerektiği bilinciyle. İçimden o çocuklara sarılıp ağlamak, onları öpüp koklamak, ellerinden tutup, karınlarını doyurmak geldiyse de yapamadım. Galiba yüzüm yoktu. Ümit verip hayatlarına derin bir şekilde girmek, sonra ansızın kaybolmak – bunun bir mesuliyeti vardı. İnsanları Allah’a emanet etmek öğretildi bana. Yunus vesilesiyle.
O çocukların da bir Sahibi (c.c.) var.

Dinleyelim:

Muzaffer Ozak (k.s.) – sohbet: Allah’ı aramak

Muzaffer Ozak (k.s.) – meşk: Hayıf Benim Bunca Geçen Ömrüme

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s